Nov 23, 2015

Dział: Zdrowie

Zaburzenia snu i pourazowe – czy psycholog sobie z nimi poradzi?

Zaburzenia snu i pourazowe – czy psycholog sobie z nimi poradzi?

Masz problemy z zaśnięciem? Przewracasz się z boku na bok? Budzisz się w nocy? Jesteś stale przemęczony? Mniej więcej takie byłyby pierwsze zapytania specjalisty, lekarza, psychiatry, psychologa, psychoterapeuty jeśli podejrzewałby u nas zaburzenia ze snem. Mówimy w tym momencie o zaburzeniach snu nie mających podłoża biologicznego, ale o takich, których przyczyny są przede wszystkim natury emocjonalnej.

Bezsenność, zaburzenia związane z cyklem snu czy koszmary senne to jedne z najczęstszych zaburzeń sennych, z jakimi mamy do czynienia podczas całego życia. Trudno jednoznacznie stwierdzić, co jest ich przyczyną. Badacze snu dość wyraźnie wiążą zaburzenia senne z innymi współwystępującymi chorobami tak psychicznymi, jak i fizycznymi. Dla przykładu, w zaburzeniu pourazowym – PTSD, niekiedy jednym z głównych objawów świadczących o tym, że możemy mówić o zaburzeniu, są problemy ze snem, lęki nocne a nawet utrzymująca się kilka dni bezsenność. Podobnie w depresji endogennej zaburzenia senne są nieodłącznym czynnikiem wskazującym na diagnozę zaburzeń afektywnych tj. depresja czy choroba maniakalno – depresyjna.

Zaburzenia psychologiczne

Rodzaje zaburzeń snu

W ICD-10 wyodrębniono osiem różnych zaburzeń snu, które figurują pod ogólną nazwą – Nieorganiczne zaburzenia snu (F51):

F51.0 Bezsenność nieorganiczna
F51.1 Nieorganiczna hipersomnia
F51.2 Nieorganiczne zaburzenie rytmu snu i czuwania
F51.3 Somnambulizm (sennowłóctwo)
F51.4 Lęki nocne
F51.5 Koszmary senne
F51.8 Inne nieorganiczne zaburzenia snu
F51.9 Nieorganiczne zaburzenia snu, nie określone

Diagnostyka różnicowa zaburzeń snu

Zazwyczaj zanim postawi się rozpoznanie nieorganicznych zaburzeń sennych konieczne jest wykonanie badań celem wykluczenia przyczyn organicznych, mających charakter biologicznych!
Jak dbać o sen?

Istnieje kilka zasad, których przestrzeganie może zmniejszyć odczuwane przez nas zaburzenia snu:

Kładź się zawsze o tej samej porze.
Śpij osiem godzin dziennie.
Nie objadaj się tuż przed zaśnięciem.
Pamiętaj, że łóżko służy do spania, odpoczynku.
Na godzinę przed zaśnięciem postaraj się wyciszyć. Np. wyłącz komputer/telewizor
Unikaj ciemnej herbaty czy kawy na dwie godziny przed planowanym pójściem spać.
Wywietrz pokój, w którym śpisz.
Unikaj alkoholu.
W trakcie dnia nie dosypiaj (najwyżej30 minut dziennie).
Dbając o dobry sen, dbasz o siebie.

Stres pourazowy a konsultacja z psychologiem

PTSD – czyli Post – Traumatic Stress Disorder lub inaczej pourazowe zaburzenie stresowe dotyka ludzi na całym świecie. Wśród ofiar pourazowego zaburzenia stresowego – PTSD są osoby dotknięte skutkami naturalnych katastrof, weterani wojenni , osoby, które doświadczyły przemocy. To co może powodować objawy lęku, fobii, paraliżującego strachu może być przypadkowym impulsem lub obrazem. Wystąpienie PTSD według DSM – IV wiąże się bezpośrednio z doświadczeniem lub zetknięciem z wydarzeniem, w którym istniało poważne zagrożenie życia lub zranienia, a także mogło dojść do nienaruszalności fizycznej danej osoby. Niemniej jednak nie u każdego kto doświadczy takich wydarzeń życiowych musi dojść do PTSD. Warto skorzystać wtedy z opieki oraz konsultacji psychologa, aby móc zrównoważyć swoją egzystencję i sprowadzić do codzienności na nowo harmonię oraz ład. Skorzystajcie z gabinetu jeśli oczekujecie szybkich rezultatów. Według ostatnich badań można mówić o biologicznej przyczynie zaburzenia po stresie urazowym, a co za tym idzie opracować odpowiednią terapię farmakologiczną. Jest to jednak na razie pieśń przyszłości.
PTSD – zaburzenie po stresie urazowym – kryteria DSM – IV:

Osoba miała styczność lub sama doświadczyła sytuacji stresującej.

W odpowiedzi na sytuację nastąpiła bardzo silna reakcja stresowa np. w postaci strachu, bezradności, przerażenia.

Traumatyczne doświadczenie zostaje po wielokroć odtwarzane:

sny
wspomnienia urazu
złudzenia i zachowania
silna reakcja stresowa na symbole przypominające o urazie
reakcje fizjologiczne

Osoba dotknięta PTSD unika bodźców, które mogłyby wywołać stres:

unika myśli na ten temat
unika działań i czynności wywołujących reakcję stresową
zapomina o urazie
zmniejszenie zainteresowania codziennymi sprawami
wyobcowanie
niezdolność lub ograniczona możliwość odczuwania
poczucie braku sensu

Może pojawić się także trwała nadpobudliwość:

bezsenność
wybuchy gniewu
kłopoty z koncentracją
czujność
uczucie strachu nieadekwatnego do sytuacji

W celu stwierdzenia PTSD objawy muszą utrzymywać się co najmniej miesiąc. Ponadto osoba ma trudności z normalnym, codziennym funkcjonowaniem.